Czcionka:

Kontrast:

Poradniki – zasady zdrowego odżywiania

ZASADY ZDROWEGO ŻYWIENIA

Dbałość o właściwe, zdrowe odżywianie jest ważne dla prawidłowego rozwoju oraz utrzymania dobrego stanu zdrowia. Pozwala uniknąć wielu chorób, które rozwijają się niekiedy przez wiele lat jako skutek spożywania nadmiernej lub zbyt małej ilości określonych składników pokarmowych. Do najczęściej występujących chorób tego typu należą: choroby układu krążenia, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2, otyłość, kamica żółciowa, niedokrwistość z niedoboru żelaza, osteoporoza oraz niektóre choroby nowotworowe (żołądka, jelita grubego, piersi).

W dzisiejszych czasach w Polsce dużym problemem są choroby przewlekłe rozwijające się z powodu przejadania się, czego konsekwencją jest nadwaga i otyłość, oraz towarzyszące im zaburzenia metaboliczne. Nie mniej niebezpieczne dla zdrowia może być niedożywienie, polegające nie tylko na niedoborze spożywanych kalorii, ale też na niepełnowartościowym żywieniu, prowadzącym do niedoborów pokarmowych. W pełnych pośpiechu czasach nie zapominajmy, że sposób w jaki się odżywiamy wpływa na nasze zdrowie. Podstawowe zasady zdrowego żywienia rekomendowane przez Instytut Żywności i Żywienia w Warszawie:

  • Posiłki spożywaj regularnie: 4-5 posiłków w odstępach 3-4 godzinnych.
  • Spożywaj odpowiednią ilość warzyw i owoców w stosunku: ¾ warzyw i ¼ owoców. Powinny one stanowić podstawę naszej codziennej diety (400g dziennie).
  • Spożywaj pełnoziarniste produkty zbożowe, które dostarczają więcej błonnika i składników mineralnych niż produkty z białej, oczyszczonej mąki.
  • Wzbogacaj dietę w naturalny nabiał, który jest dobrym źródłem wapnia i białka.
  • Ogranicz spożycie mięsa i przetworów mięsnych do 0,5kg/tydz. Wybieraj mięso chude, ryby, jaja czy nasiona roślin strączkowych dla urozmaicenia diety.
  • Zamieniaj tłuszcze pochodzenia zwierzęcego na oleje roślinne.
  • Unikaj nadmiernego spożycia cukrów prostych w diecie wykluczając słodycze.
  • Zastępuj sól ziołami, które mają cenne składniki i poprawiają smak potraw.
  • Pamiętaj o piciu wody czy innych niesłodzonych napojach (kawa, herbata).
  • Bądź aktywny fizycznie, codzienny ruch jest niezbędny do utrzymania zdrowia i zapobiega występowaniu chorób cywilizacyjnych.

Powyższe zalecenia należy stosować u osób zdrowych, jak i u osób z nadwagą i otyłością.

mgr Anna Jakubczyk
dietetyk kliniczny

WPŁYW STANU ODŻYWIENIA PACJENTA NA JEGO POBYT W SZPITALU

W praktyce, zarówno niedożywienie, jak i nadmierna masa ciała stanowią zagrożenie dla zdrowia człowieka. W kontekście pobytu pacjenta w szpitalu, zaobserwowano, iż nieprawidłowy stan odżywienia pacjenta niekorzystnie wpływa na efektywność i koszty leczenia. Związane jest to ze zwiększoną częstością powikłań istniejących schorzeń, gorszymi wynikami leczenia zachowawczego i operacyjnego oraz przedłużonym czasem hospitalizacji.
Warto pamiętać o tym, iż prawidłowe żywienie może nas ustrzec przed wystąpieniem wielu chorób dietozależnych, a co za tym idzie, niejednokrotnie przed koniecznością pobytu w szpitalu. Jednakże nawet w przypadku, kiedy wiemy, że hospitalizacji nie da się uniknąć, można zrobić wiele, aby skrócić czas rekonwalescencji. Mając w ręce skierowanie na oddział szpitalny, warto zapytać lekarza prowadzącego, jak należy przygotować się do pobytu, również pod względem dietetycznym. Ma to szczególne znaczenie u osób, u których planowany jest zabieg operacyjny lub diagnostyczny i związany z tym pewien okres nieprzyjmowania pokarmów. Oczywiście taka możliwość nie istnieje w przypadku nagłego stanu chorobowego i przyjęcia do oddziału w trybie pilnym.
W trakcie pobytu w szpitalu warto zaufać lekarzowi prowadzącemu, zdając się na jego wiedzę i doświadczenie w kwestii zleconej diety. Wbrew powszechnie przyjętej praktyce, nie należy bez jego zgody przyjmować żadnych  pokarmów ani płynów, gdyż może to skutkować zaburzeniami procesu leczniczego, bądź niekiedy nawet zniweczyć jego efekty. Zawsze należy się upewnić, czy możemy bez szkody zjeść lub wypić to, co przyniosła rodzina lub co zakupiliśmy w szpitalnym sklepiku.
Po opuszczeniu szpitala należy ściśle trzymać się zaleceń lekarza prowadzącego i stosować zleconą dietę. Jeżeli istnieją ku temu wskazania, codzienne posiłki można uzupełnić dobrze zbilansowanymi pod względem odżywczym preparatami farmaceutycznymi, które można zakupić w aptece bez recepty. Są one stosunkowo niedrogie, dostępne w postaci przyjemnych w smaku mleczno-owocowych napojów. Zawierają pełnowartościowe, dobrze przyswajalne białko, tłuszcze o optymalnej zawartości nienasyconych kwasów tłuszczowych i węglowodany, które dadzą nam siłę do walki z chorobą. Warto podczas ostatniej rozmowy z naszym lekarzem przed wypisem zapytać, czy należy je przyjmować.
Natomiast po zakończeniu procesu rekonwalescencji należy zastanowić się, czy nasz styl życia i żywienia był do tej pory prawidłowy i czy nie przyczynił się do naszego pobytu w szpitalu. Jeżeli odpowiedź jest twierdząca, warto wprowadzić pewne zmiany, które być może ustrzegą nas w przyszłości przed takimi problemami.

mgr M. Taranowicz
dietetyk kliniczny

ZALECENIA ŻYWIENIOWE W ZAPOBIEGANIU I LECZENIU ODLEŻYN
Odleżyny są dla organizmu dużym wyzwaniem. Proces gojenia ran odleżynowych wymaga wytworzenia nowych tkanek i jest procesem pochłaniającym spore ilości energii. Aby proces gojenia rany mógł przebiegać prawidłowo organizm musi otrzymywać odpowiednią ilość energii i składników odżywczych, w tym białka.

Zapotrzebowanie na energię u chorego z odleżyną wzrasta około 1,5 raza w stosunku do zapotrzebowania osoby zdrowej i wynosi około 30-35 kcal/kg masy ciała na dobę, w przypadku rozległych ran zapotrzebowanie to może być nawet większe.

Do czynników związanych z żywieniem, które mogą pogarszać proces gojenia się ran zaliczamy niedokrwistość, niedobory witamin, niedożywienie czy zaburzenia przyswajania składników pokarmowych.

Dieta pacjenta powinna być łatwostrawna oraz bogatobiałkowa.

Główne założenia diety:

  • Pacjent powinien spożywać pięć posiłków dziennie co 3-4 godziny.
  • Przygotowując posiłki: gotujemy na parze lub w wodzie, pieczemy w piekarniku w pergaminie lub rękawie foliowym, unikamy smażenia, które jest ciężkostrawne dla pacjenta. Z diety wykluczamy tłuste mięsa i ryby: wieprzowina, baranina, gęś, kaczka, węgorz, karp, łosoś, sum, tołpyga.
  • Najlepszym źródłem białka w diecie bogatobiałkowej są:
  • ryby i owoce morza – bardzo bogate w białko, zawierają nawet do 20 % tego składnika, na diecie bogatobiałkowej powinno się je podawać przynajmniej 4 razy w tygodniu,
  • chude mięsa – wołowina, cielęcina, drób (bez skóry): indyk, kurczak, jak również dziczyzna: sarnina, królik,
  • jaja,
  • produkty mleczne – mleko (lub jeżeli je źle przyswajamy kefiry, maślanki, jogurty – ponad pół litra dziennie) oraz chudy i półtłusty ser biały (przynajmniej 100 g dziennie, które możemy zamienić na dodatkowe 600 ml mleka),
  • a dla wegetarian – tofu, mleko sojowe.
  • W celu zwiększenia kaloryczności oraz udziału białka w diecie możemy dodać do posiłku mleko w proszku, śmietanę lub inny produkt nabiałowy. Do zup poleca się dodatkową porcję mięsa. W przypadku trudno gojącej rany, w tym odleżyny ważne jest także dostarczenie organizmowi takich składników jak np. arginina. Wchodzi ona w skład kolagenu i jest źródłem tlenku azotu, substancji rozszerzającej naczynia i poprawiającej ukrwienie tkanek. Występuje we wszystkich białkach żywności.
  • Pacjent powinien dbać o odpowiednią podaż witamin i minerałów, które wspomagają proces leczenia:
  • Wit. A – tran, żółtko jaja, sery żółte, pełne mleko, masło, marchew, dynia, szpinak, pomidory
  • Wit. E – olej słonecznikowy, oliwa, orzechy laskowe, migdały, ziarna zbóż, masło, sałata , szpinak, zielona pietruszka
  • Wit. C – papryka czerwona, owoce jagodowe, cytrusowe, brokuł, dzika róża, kapusta kiszona
  • Wit. B2(ryboflawina) – mleko i produkty mleczne, jaja, mięso
  • Wapń – mleko i produkty mleczne , sardynki, szprotki, jaja
  • Magnez – kakao, nasiona słonecznika, migdały, kasza gryczana, orzechy laskowe
  • Fosfor – nasiona słonecznika, kasza gryczana, fasola, płatki owsiane
  • Potas – suszone owoce, orzechy, ziemniaki, kakao
  • Krzem – otręby owsiane, pszenne, ryż brązowy
  • Żelazo – mięso, przetwory mięsne, mąka z pełnego przemiału
  • Cynk – produkty zbożowe z pełnego przemiału, mięso, ryby, nasiona słonecznika
  • Dieta pacjenta powinna zawierać odpowiednią ilość błonnika pokarmowego, który reguluje pracę przewodu pokarmowego oraz dodatkowo zapobiega zaparciom, które mogą pojawić się u pacjentów leżących. Najlepszym źródłem błonnika są warzywa i owoce oraz produkty zbożowe, orzechy, nasiona.
  • Należy unikać potraw powodujących wzdęcia (warzywa kapustne, cebula, czosnek, por, suche nasiona roślin strączkowych, rzepa, kalarepa, warzywa zasmażane, marynowane, solone), ostro przyprawionych (ocet, pieprz, papryka ostra, chili, curry, musztarda, ziele angielskie, liść laurowy, gałka muszkatołowa, gorczyca) i drażniących przewód pokarmowy, tj. kawa, mocna herbata.
  • Z diety pacjent powinien wykluczyć żywność wysoko przetworzoną czy słodycze (tłuste ciasta, torty, desery, czekolada, batony, chałwa).
  • Pacjent powinien dokładnie przeżuwać pokarm, skupić się na jedzeniu.
  • Do picia pacjentom poleca się wodę niegazowaną z możliwym dodatkiem niesłodzonym, np. sok z cytryny. Zabrania się spożywania napojów słodzonych i gazowanych, które nie gaszą pragnienia, a zawierają puste kalorie.
  • Po konsultacji z lekarzem dietę możemy wzbogacić o dietetyczne środki spożywcze specjalnego przeznaczenia medycznego np. nutridrinki, Cubitan.

mgr Anna Jakubczyk
dietetyk kliniczny

OPIEKA ŻYWIENIOWA W SZPITALU

Żywienie pacjentów Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego im. J. Korczaka Sp. z o.o. w Słupsku realizowane jest przez firmę zewnętrzną „Impel Catering” Sp. z o.o. Posiłki przygotowywane są w budynku kuchni szpitalnej na terenie szpitala. Przygotowywane są tam również posiłki na potrzeby Oddziału Dermatologicznego i Oddziału Pielęgnacyjno-Opiekuńczego, które znajdują się w Ustce. W kuchni szpitalnej funkcjonują wymagane prawem systemy HACCP oraz GHP/GMP, przeprowadzane są systematyczne audyty zewnętrzne, mające na celu ocenę pracy i efektów działania pionu żywienia, a także planowe i pozaplanowe kontrole organizacji zewnętrznych, w tym stacji sanitarno- epidemiologicznej. Szpital posiada certyfikację Normy PN- EN ISO 22000- normy bezpieczeństwa żywności.

Posiłki przygotowywane są w kuchni szpitalnej i w określonych porach dnia rozwożone w specjalnych, metalowych szafach zgodnie z zapotrzebowaniem na oddziały. Poszczególne dania nakładane są przez personel kuchni w systemie tacowym, indywidualnie dla każdego pacjenta. Każdy posiłek zapakowany jest w termoizolacyjne naczynia i przekazywany pacjentowi na oznaczonej kolorem, numerem i nazwą diety tacy, dzięki czemu zarówno personel pielęgniarski rozdysponowujący posiłki, jak i sami pacjenci mają ułatwioną identyfikację danej diety. Dietetycy szpitala prowadzą regularnie kontrolę posiłków na oddziałach oceniając: zgodność z jadłospisem, temperaturę posiłków i ich kompletność.

Dietę dla danego pacjenta, który trafia na oddział szpitalny, zleca lekarz prowadzący. W szpitalu, co do zasady, pacjentom podaje się 3 główne posiłki, przy czym należy zauważyć, iż w niektórych dietach (np. cukrzycowej) ilość posiłków może odbiegać od ogólnego schematu.
W szpitalu opracowano podział diet, który jest dopasowany do potrzeb wszystkich pacjentów szpitala. Punkt wyjścia do projektowania diet specjalistycznych stanowi dieta podstawowa, która jest odpowiednio zbilansowana i odpowiada potrzebom osób zdrowych. Natomiast dietą, która posiada najwięcej modyfikacji jest dieta łatwostrawna, występująca w wielu odmianach, ograniczonych o dane produkty i technologie przygotowywania potraw, niewskazane w poszczególnych jednostkach chorobowych. Istnieją również diety indywidualne, przygotowywane według zaleceń lekarza dla konkretnego pacjenta.
Jadłospisy opracowywane są przez dietetyka firmy „Impel Catering” zgodnie z najnowszymi zaleceniami dietetycznymi dla jednostek chorobowych z uwzględnieniem sezonowości produktów spożywczych. Warto zaznaczyć, iż żywienie pacjenta w oddziale jest częścią terapii leczniczej, wspomagającą proces powrotu do zdrowia.

W szpitalu prowadzi się także żywienie dojelitowe i pozajelitowe pacjentów, zarówno przy wykorzystaniu odpowiednio spreparowanych diet kuchennych, jak i specjalnych preparatów farmaceutycznych. W celu koordynowania i ciągłego ulepszania opieki żywieniowej nad pacjentem, powołano do istnienia Zespół Leczenia Żywieniowego, który funkcjonuje od 01 lutego 2013 roku.

mgr Anna Jakubczyk
dietetyk kliniczny

ZASADY ŻYWIENIA W CUKRZYCY TYPU II

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną, u źródła której leży niedostateczne wytwarzanie hormonu trzustkowego- insuliny, bądź niska wrażliwość tkanek na insulinę przy dostatecznym jej wytwarzaniu. Rozróżnia się kilka typów cukrzycy (typ I, II, cukrzyca ciężarnych, cukrzyca warunkowana genetycznie i inne), przy czym objawy i powikłania są na ogół zbliżone i wynikają z przewlekłej hiperglikemii, czyli podwyższonego stężenia glukozy we krwi.

Cukrzyca typu II jest typową chorobą żywieniowozależną, występuje na ogół u osób dorosłych, ze znaczną nadwagą bądź otyłych, prowadzących siedzący tryb życia i odżywiających się żywnością wysoko przetworzoną, wysokotłuszczową i obfitującą w cukry proste. Powodzenie terapii cukrzycy typu II, oprócz przyjmowania leków (doustnych i/lub analogów insuliny), regularnych pomiarów glikemii i wizyt u swojego lekarza prowadzącego zależy w dużej mierze od codziennej diety.

Ogólne zasady żywienia w przebiegu cukrzycy typu II są następujące:

  • Spożywać 4-6 niezbyt obfitych posiłków dziennie, o stałych porach
  • Wykluczyć cukry proste z diety, spożywać produkty o niskim IG (indeks glikemiczny)
  • Do każdego posiłku spożywać warzywa
  • Owoce spożywać tylko w ilości ustalonej
  • Starać się spożywać produkty nieprzetworzone, nieoczyszczone (np. węglowodany złożone pochodzące z produktów pełnoziarnistych, grubych kasz, nieoczyszczonego ryżu)
  • Zwiększyć ilość nierozpuszczalnego i rozpuszczalnego błonnika w diecie
  • Ograniczyć spożycie soli i alkoholu
  • Ograniczyć spożycie tłuszczu pochodzenia zwierzęcego i tłuszczu ogółem (do 30% wartości energetycznej całodobowej diety).
    Produkty niezalecane w diecie osoby z cukrzycą typu II to:
  • Cukier, słodycze, miód, czekolada mleczna i biała, chipsy, paluszki, krakersy,
  • Pieczywo cukiernicze, pieczywo z białej mąki (bułka wrocławska, kajzerki, chleb tostowy pszenny), produkty z białej mąki (również kluski, pierogi), płatki śniadaniowe typu corn- flakes i słodkie,
  • Konfitury i dżemy wysoko słodzone,
  • Napoje i soki owocowe, słodkie napoje gazowane,
  • Słodkie owoce (winogrona, arbuz, banany)
  • Konserwy mięsne, tłuste rodzaje mięs, wędlin, parówki
  • Smalec, śmietana 18 %, 30 i 36 %, mleko tłuste, twaróg tłusty, pełnotłuste sery żółte, orzechy ziemne solone.
  • Alkohol

Produkty zalecane w ograniczonej ilości:

  • Gotowe półprodukty spożywcze, tj. gotowe dania w słoikach, marynowane warzywa i owoce, gotowe serki śniadaniowe (zwłaszcza z zawartością syropu glukozowo- fruktozowego), gotowe dania mrożone, gotowe mieszanki przyprawowe, płatki typu muesli, owoce w zalewie (np. brzoskwinie)
  • Konserwy rybne, ketchup, ryby w oleju (koreczki śledziowe itp.), produkty wędzone, parówki wysokiej jakości
  • Bób, groszek zielony, kukurydza, ziemniaki, marchew gotowana
  • Ananas, awokado, brzoskwinie, morele, jagody, czereśnie, gruszki, jabłka, kiwi, mandarynki, nektarynki, pomarańcze, śliwki, wiśnie, owoce suszone
  • Drobne kasze (manna, kuskus), biały ryż, sucharki.

Produkty rekomendowane:

  • Grube kasze (pęczak, prażona i nieprażona kasza gryczana, kasza jaglana, jęczmienna), brązowy i nieoczyszczony ryż
  • Pieczywo pełnoziarniste mieszane, żytnie, graham, pumpernikiel, pieczywo chrupkie typu wasa, maca pełnoziarnista
  • Produkty mleczne niskotłuszczowe (ser biały półtłusty lub chudy, mleko 2% tłuszczu, sery żółte chude, maślanka, kefir, jogurt naturalny, mleko zsiadłe, serek wiejski do 4% tłuszczu)
  • Chude drobiowe niemielone wędliny, polędwica sopocka, schab pieczony
  • Mięso chude (kurczak filet, udka i podudzia bez skóry, indyk udziec, filet, schab, polędwica)
  • Ryby tłuste i chude, morskie i słodkowodne (ale bez skóry)
  • Warzywa wszystkie poza wymienionymi w punkcie powyżej (czyli dozwolone są boćwina, brokuły, pomidory, cukinia, cykoria, kiełki, jarmuż, kalafior, kapusta pekińska, sałata, rzodkiewka i rzodkiew biała, rzepa, cebula, czosnek, fasola szparagowa, fasola sucha, fasolka z puszki, groch suchy, chrzan, koper, fenkuł, szparagi, karczochy, seler korzeniowy i naciowy, pietruszka, szczypior, marchew surowa i inne), mieszanki warzywne mrożone (ale bez ziemniaków)
  • Owoce mało słodkie (agrest, cytryna, grapefruit, maliny, porzeczki, truskawki, również mrożone), kompoty domowe niedosładzane.

mgr M. Taranowicz
dietetyk kliniczny

„STANDARD SZPITALNEGO ŻYWIENIA KOBIET W CIĄŻY I W OKRESIE POPORODOWYM – DIETA MAMY”

Wojewódzki Szpital Specjalistyczny im. J. Korczaka Sp. z o.o. w Słupsku przystąpił do ogólnopolskiego programu pilotażowego „Standard szpitalnego żywienia kobiet w ciąży i w okresie poporodowym – Dieta Mamy”. Głównym celem pilotażu jest wdrożenie modelu żywienia zapewnianego kobietom w ciąży i w okresie poporodowym w czasie przebywania pacjentek na oddziałach szpitalnych oraz propagowanie zasad zdrowego żywienia wśród pacjentek po zakończonej hospitalizacji. Instytut Żywności i Żywienia zwraca uwagę na tzw. płodowe programowanie metaboliczne zgodnie z którym, już w ciąży można wpływać na zwiększone lub zmniejszone ryzyko rozwinięcia się chorób cywilizacyjnych, w tym otyłości, cukrzycy typu 2, nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, osteoporozy i niektórych nowotworów u dziecka.

Pacjentki objęte programem będą otrzymywać 5 posiłków dziennie zbilansowanych pod względem ilości składników odżywczych i kaloryczności. Wartość energetyczna diety jest dopasowana do trymestru ciąży pacjentki. Ze względu na zdrowie mamy i prawidłowy rozwój dziecka wszystkie posiłki przygotowywane są z wysokiej jakości produktów spożywczych. Udział każdej z grup żywności (warzywa i owoce, produkty zbożowe, nabiał, mięso, ryby, nasiona roślin strączkowych, jaja, tłuszcze, woda) jest zgodny z zaleceniami Instytutu Żywności i Żywienia.

Ponadto szpital zapewnia dla pacjentek objętych programem konsultacje dietetyczne, poradnictwo czy edukację na temat żywienia kobiet w ciąży i w okresie poporodowym przez cały okres pobytu w szpitalu. Również w okresie do 2 miesięcy po opuszczeniu szpitala przewiduje się możliwość kierowania pytań droga elektroniczną do dietetyka.

Na stronie internetowej Narodowego Centrum Edukacji Żywieniowej (www.ncez.pl), można skorzystać z materiałów edukacyjnych dedykowanych kobietom w ciąży i kobietom karmiącym oraz uzyskać darmową konsultację dietetyczną on-line pod adresem: www.poradnia.ncez.pl.

mgr Anna Jakubczyk
dietetyk kliniczny

ZASADY ŻYWIENIA KOBIET W CIĄŻY

Prawidłowe żywienie kobiety w okresie poprzedzającym ciążę oraz w czasie jej trwania ma duże znaczenie dla optymalnego rozwoju jej dziecka i przebiegu ciąży, a także dla zachowania zdrowia matki. Dla optymalnego rozwoju płodu duże znaczenie ma zarówno prawidłowa masa ciała matki przed zapłodnieniem, jak również przyrost masy ciała podczas ciąży. Zbyt duży przyrost masy ciała w ciąży, a także nadwaga i otyłość przed ciążą mogą powodować powikłania ciążowe, takie jak cukrzyca ciężarnych, nadciśnienie, makrosomia noworodków, poród przedwczesny. Natomiast zbyt niski przyrost masy ciała w ciąży jest związany ze zbyt niską masą urodzeniową noworodka, która zwiększa umieralność i może być przyczyna problemów rozwojowych okresu dziecięcego.

Kobiety w ciąży powinny pokrywać dzienne zapotrzebowanie na energię oraz zwiększone zapotrzebowanie na składniki odżywcze i niektóre witaminy: A, B1, B2, niacynę, cholinę, kwas pantotenowy, B6, B12, C, E, foliany, wapń, fosfor, magnez, żelazo, cynk, miedź, jod, selen. W I trymestrze ciąży zapotrzebowanie na energię nie zwiększa się, natomiast w II trymestrze wzrasta o 360 kcal, a w III trymestrze o 475 kcal w stosunku do zapotrzebowania przed ciążą.

Żywienie kobiet ciężarnych powinno odpowiadać ogólnym zasadom racjonalnego żywienia rekomendowanym przez Instytut Żywności i Żywienia. Najważniejsze zalecenia:

  • Spożywaj 5 posiłków dziennie
  • Stosuj w diecie pełnoziarniste produkty zbożowe
  • Wzbogacaj dietę w mleko i produkty mleczne
  • Źródło białka powinny stanowić mięso, ryby, jaja, nasiona roślin strączkowych
  • Eliminuj z diety tłuszcze zwierzęce, zastępuj je olejami roślinnymi
  • Do każdego posiłku spożywaj warzywa (500g) i owoce (300g)
  • Pamiętaj o regularnym piciu wody, pozostałe dozwolone napoje: herbaty owocowe lub ziołowe, świeżo wyciskane soki warzywne i owocowe, napoje bez dodatków cukru
  • Ograniczaj do minimum spożycie słodyczy i niezdrowych przekąsek
  • Wyeliminuj z diety żywność wysoko przetworzoną, która charakteryzuje się nadmiarem soli oraz nasyconych kwasów tłuszczowych
  • Zrezygnuj ze spożywania alkoholu, ogranicz mocną kawę i herbatę
  • Dbaj o różnorodność posiłków

mgr Anna Jakubczyk

dietetyk kliniczny

ŻYWIENIE KOBIET W OKRESIE LAKTACYJNYM

Karmienie piersią jest stanem w pełni fizjologicznym, dotyczy zdrowych kobiet, dlatego sposób odżywiania się matki karmiącej nie różni się od zdrowego, prawidłowego odżywiania kobiety w podobnym wieku, z podobną masą ciała, wzrostem i poziomem aktywności fizycznej. Należy jedynie uwzględnić zwiększone zapotrzebowanie na niektóre składniki odżywcze (białko, witaminy, mikroelementy) oraz dodatkowe potrzeby energetyczne związane z wydzielaniem pokarmu, które wynoszą około 500 kcal/dobę, a u kobiet szczupłych nawet do 650 kcal/dobę.

Kobieta karmiąca powinna wypijać dziennie około 2,5-3 litry. Prawidłowe nawodnienie organizmu stanowi podstawę do produkcji odpowiedniej ilości mleka przez kobiety chcące karmić piersią. Przeciętnie, kobieta karmiąca piersią produkuje ok. 750 ml pokarmu dziennie, stąd wzrost zapotrzebowania na wodę w tej grupie o 800-1000 ml na dobę.

Najważniejsze zalecenia:

  • Dbaj o regularność i różnorodność posiłków
  • Suplementuj wybrane składniki pokarmowe (kwasy DHA, jod i wit. D)
  • Nie eliminuj produktów wzdymających
  • Nie eliminuj produktów alergizujących
  • Dbaj o odpowiednie nawodnienie organizmu

mgr Anna Jakubczyk
dietetyk kliniczny

Wielkość tekstu