Czcionka:

Kontrast:

Pracownia angiograficzna

Adres: ul. Hubalczyków 1, 76-200 Słupsk, Blok B – piętro I – pokój 145
Telefon: 59 84 60 160

 

Ustalanie terminu badania/zabiegu:

Badania/zabiegi wykonywane są w trybie hospitalizacji
Termin badania/zabiegu ustalany jest w rejestracji szpitalnej ZDO przez personel oddziału kierującego

W Pracowni angiograficznej (pokój 145, I piętro, blok B) zainstalowany jest w nowoczesny angiograf Artis Zee Floor, wykorzystywany do badan i zabiegów w obrębie naczyń krwionośnych.

 

Badania w obrębie naczyń krwionośnych

Cyfrowa angiografia subtrakcyjna (ang. DSA) – badanie diagnostyczne obszaru ciała, podczas którego rejestrowane są dwa obrazy rentgenowskie, jeden po drugim. Są one elektronicznie zapisywane w formie cyfrowej, w tym jeden w postaci negatywu. Ich połączenie powoduje, że wszystkie detale znikają tworząc jednolity, szary obraz. Jednak jeśli między dwiema ekspozycjami wstrzyknie się do krwiobiegu określoną ilość środka cieniującego, jedyną rzeczą, którą będzie można zobaczyć, to kontrast widoczny w naczyniach krwionośnych. Wszystkie inne szczegóły, w tym także kości zaciemniające obraz, pozostaną szare.

Należy pamiętać, że diagnozowanie przy wykorzystaniu DSA wymaga od pacjenta współpracy oraz skupienia. Każdy ruch pacjenta podczas angiografii subtrakcyjnej utrudnia jej wykonanie, a nawet zakłóca wynik. DSA wyróżnia wyjątkowa wrażliwość na każdego rodzaju ruchy – również te, które ciężko ograniczyć (np. ruchy perystaltyczne jelit, oddychanie, praca serca). Zarówno podczas badania, jak i podawania kontrastu należy leżeć nieruchomo.

Dużą zaletę tej metody stanowi brak konieczności użycia cewnika oraz możliwość wstrzyknięcia kontrastu bezpośrednio do żyły zamiast do tętnicy, ponieważ końcowy zapis angiografii subtrakcyjnej rejestrowany jest w formie cyfrowej, obraz można wzmocnić elektronicznie.

Cyfrowa angiografia subtrakcyjna pozwala uzyskać dokładniejszy obraz naczyń w porównaniu z zastosowaniem konwencjonalnej angiografii, a przy tym wykorzystuje mniejsze ilości kontrastu oraz promieniowania. Środek kontrastowy może też podawany nie tylko w mniejszej ilości, ale również z mniejszą prędkością. Badanie DSA można połączyć z przeprowadzeniem zabiegu.

Zabieg naczyniowy

Chirurgia naczyniowa jest gałęzią chirurgii zajmującą się patologiami w obrębie naczyń krwionośnych i limfatycznych, z wyłączeniem serca. Jak wiadomo, dopływ wystarczającej ilości krwi jest bezwzględnym warunkiem zachowania życia i funkcji każdego narządu, stąd też niezwykle ważne jest, aby zapewnić naczyniom odpowiednią drożność. Już po kilku minutach całkowitego niedokrwienia dochodzi do powstania nieodwracalnych zmian, a choroby naczyniowe są obecnie jedną z głównych przyczyn zgonów na całym świecie.
Większość chirurgicznych chorób tętnic polega na nagłym lub powolnym zwężeniu ich światła, aż do całkowitego ich zamknięcia. Doprowadza to do wspomnianych zaburzeń w ukrwieniu, a także zwiększa ryzyko powstania skrzepu w obrębie naczynia. Zabiegi wykonywane przez chirurgów naczyniowych są zatem bardzo często zabiegami ratującymi dany narząd lub życie chorego. Polegają głównie na udrożnieniu naczynia (np. embolektomia), poszerzeniu jego światła, usunięciu patologii w jego obrębie (np. usunięcie tętniaka), a w razie konieczności przeszczepieniu naczynia lub wstawianiu protez naczyniowych.

Wskazania

  • podejrzenie zmian naczyniowych w mózgowiu (malformacja naczyniowa, tętniak naczyń mózgowych),
  • podejrzenie guza mózgu – możliwość uwidocznienia unaczynienia patologicznego,
  •  guzy i zwężenia tętnic nerkowych,
  • podejrzenie zmian miażdżycowych w naczyniach w obrębie aorty, naczyniach miednicy oraz naczyniach kończyn dolnych,
  • podejrzenie tętniaka aorty i dużych naczyń,
  • guzy wątroby,
  • zmiany miażdżycowe w naczyniach szyjnych.

Przeciwwskazania

Bezwzględne:

  • pacjent w ciężkim stanie ogólnym z zaburzeniami wieloukładowymi.
    Względne:
  • zaburzenia kardiologiczne (np. po przebytym zawale, arytmia, zaburzenia metaboliczne),
  • niewydolność nerek,
  • alergia na środki kontrastowe,
  • koagulopatie,
  • brak możności leżenia na wznak podczas badania,
  • resztki kontrastu barytowego w przewodzie pokarmowym,
  • ciąża.

Przygotowanie do badania/zabiegu

Do badania należy zgłosić się na czczo. Każdy pacjent musi osobiście podpisać zgodę na przeprowadzenie badania, zapoznając się wcześniej z trybem badania i ewentualnymi następstwami. Przed badaniem pacjent otrzymuje leki uspokajające. W przypadku pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym konieczne jest przyjęcie leków obniżających ciśnienie.
Badania nie wykonuje się u osób z wolem nadczynnym tarczycy uczulonych na jodowe środki kontrastowe, wysokim ciśnieniem tętniczym krwi, skazą krwotoczną. Unika się wykonywania badania u osób z alergią lub uczuleniem na leki. Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym lub znieczuleniu ogólnym. W przypadku dzieci zawsze stosowane jest znieczulenie ogólne.

Nie tylko zabiegi, ale i badania wykonywane w naszej pracowni każdorazowo poprzedzone są wywiadem medycznym, który pozwala na wyeliminowanie przeciwwskazań oraz zakwalifikowanie pacjenta do dalszej diagnostyki. Nasza pracownia angiografii dysponuje urządzeniem Artis Zee Floor, które umożliwia wykonanie badania DSA wraz ze zdjęciem – bez konieczności czekania na jego wywołanie jak w przypadku innych metod diagnostycznych.

Należy pamiętać, że jest to inwazyjna metoda i dlatego stosowana jest w przypadku istnienia bezpośrednich wskazań lekarskich. Diagnostyki przy wykorzystaniu techniki DSA nie stosuje się w celach profilaktycznych bez istnienia uzasadnionych podejrzeń zmian chorobowych.

Zalecenia po badaniu

Jeśli u pacjenta nie wystąpią żadne powikłania, może on opuścić szpital jeszcze tego samego bądź następnego dnia po wykonaniu angiografii. Należy jednak bezwzględnie przestrzegać zaleceń lekarskich oraz przez kilka dni unikać obciążenia miejsca, w którym zostało wykonane nakłucie.

Powikłania

  • krwiak w miejscu nakłucia naczynia,
  • oderwanie części ściany tętnicy lub miażdżycowej blaszki przyściennej i spowodowanie zatoru naczyniowego,
  • przebicie ściany naczynia przez końcówkę cewnika,
  • wstrzyknięcie śródścienne środka kontrastowego, którego następstwem może być powstanie tętniaka naczyniowego,
  • zakrzep wewnątrznaczyniowy,
  • objawy wtórne po podaniu dożylnego środka kontrastowego (wysypka, zaczerwienienie i obrzęk skóry, nudności, wymioty, zawroty głowy, zapaść naczyniowa).

Wielkość tekstu